سیزده به در
13 فروردين بر اساس يك باور عاميانه مبني بر نحوست عدد 13، روزي بوده است كه بنا بر رواياتي پس از 12 روز جشن و شادي به نشانه 12 ماه سال، جهت نشان دادن پايان رسمي جشنها و براي در امان ماندن از اتفاقات ناگوار و راندن نحسي از خانهها به خارج از شهر و به دشت و صحرا پناه ميبردهاند و اصطلاحا 13 خود را به در ميكردهاند. اگرچه در متون تاريخي اشارهاي به اين مراسمات نبوده و جايي در نسخ تاريخي از اين مراسم اسمي برده نشده و هيچ منبع علمي قضيه نحوست عدد سيزده را تاييد نكرده است و به نظر ميرسد كه قدمت اين مراسم بيشتر از يك قرن نباشد؛ اما به هر ترتيب اين مراسم، مراسمي است كه در ساليان اخير همواره به طور گسترده مورد استقبال مردم – چه روستايي و چه شهري – قرار ميگيرد و سال به سال بر ميزان استقبال و تقيد مردم به برگزار كردن آن افزوده ميشود. تا جايي كه اين روز جزو تعطيلات رسمي كشور ما بوده و روز طبيعت نام گذاري شده است.
لطفا براي خواندن ادامه مطلب در سايت كازرون نما اينجا را كليك كنيد
وقتي آدم از زندگي خسته ميشه، وقتي آدم حرف زور مي شنوه ولي توان مقابله نداره، وقتي آدم گريش مياد و ميخواد خودشو کنترل کنه ولي لرزش چونه هاش داره رسواش مي کنه، وقتي آدم از قيافه دورو برياش خسته ميشه، وقتي آدم دلش مي خواد به يه نفر که ازش مي ترسه فحش بده و خلاصه وقتي آدم با خدا قرار ملاقات داره، دنبال يه جاي دنج مي گرده که يه خورده با خودش خلوت کنه.