تاسيس كارخانه توليد تراورس بتوني/پيشنهادي براي پيگيري فرماندار در سال اقتصاد و فرهنگ
اشاره
روزهاي اول خدمت سربازي در يگان پليس راهآهن در انديمشك، متوجه واگنهاي باريي ميشدم كه تعداد زيادي قطعات مونتاژ شده ريل راه آهن را در ايستگاه انديمشك بارگيري و به سمت اهواز يا تهران حمل ميكرند. آن روزها اين سئوال مرتب در ذهنم بود كه مگر راه آهن خوزستان و لرستان چقدر طرح توسعه و يا تعميرات دارد كه اين اندازه قطعات ريل به اين ايستگاه وارد و خارج ميشود؟ كنجكاوي مرا برآن ساخت كه اين سئوالم را با يكي از كاركنان راهآهن مطرح كنم. ايشان ضمن لبخندي گفت كه اينها تراورسهاي توليد شده در كارخانه تراورس بتني انديمشك است كه بيشتر آنها جهت طرحهاي توسعه ريلي به استانهاي ديگر و مقداري هم براي صادرات ارسال ميشود. ايشان در آن زمان ميگفت كه از اين كارخانه يكي در تهران، يكي در كرج و يكي نيز در انديمشك است و سالهاست كه از تراورسهاي چوبي ديگر استفاده نميشود و به جاي آن تراورس بتني بهكار ميرود. از همان زمان اين جرقه در ذهن من زده شد كه اگر قرار است روزي استان فارس به شبكه ريلي وصل شود، جنوب كشور به همچين كارخانهاي نياز دارد و بهترين فرصت براي كازرون است كه آن را سهم خود سازد.
با احداث خط آهن شيراز به اصفهان و بهرهبرداري از اين خط، استان فارس نيز پس از قريب به يك قرن از احداث خط راهآهن سراسري، سرانجام به شبكه ريلي كشور پيوست. البته اين اتمام كار نبود، بلكه شروعي بود...
لطفا ادامه مطلب را كليك كنيد
همچنين ميتوانيد اين مطلب را در شماره ۴۰۱ هفتهنامه بيشاپور مورخه دوشنبه ۱۲ خردادماه ۱۳۹۳ در صفحه ۵ مطالعه نماييد
وقتي آدم از زندگي خسته ميشه، وقتي آدم حرف زور مي شنوه ولي توان مقابله نداره، وقتي آدم گريش مياد و ميخواد خودشو کنترل کنه ولي لرزش چونه هاش داره رسواش مي کنه، وقتي آدم از قيافه دورو برياش خسته ميشه، وقتي آدم دلش مي خواد به يه نفر که ازش مي ترسه فحش بده و خلاصه وقتي آدم با خدا قرار ملاقات داره، دنبال يه جاي دنج مي گرده که يه خورده با خودش خلوت کنه.